viśad | विशद् | vizad
vi-śad | वि-शद् | (√ sad | सद् |) P. -śīdati | -शीदति | (impf. Class. vy-aśīdat | व्य्-अशीदत् |, Ved. vya-śīdat | व्य-शीदत् |, or vy-asīdat | व्य्-असीदत् |, Pāṇ. viii, 3, 119; pf. vi-śasāda | वि-शसाद |, ib. 118; inf. -śattum | -शत्तुम् | or -śīditum | -शीदितुम् |, MBh.), to be exhausted or dejected, despond, despair, MBh.; Kāv. &c.; to sink down, be immersed in (loc.), R. v, 95, 15 (perhaps vi-śeduḥ | वि-शेदुः | w.r. for ni-ś˚ | नि-श्˚ |) : Caus. -śādayati | -शादयति |, to cause to despond or despair, vex, grieve, afflict, MBh.; B. &c.