uttamarṛa | उत्तमरृअ | uttamarRa
ut-tama—˚rṛa | उत्-तम—˚रृअ | (uttama-fṛa | उत्तम-फ़ृअ |), m. a creditor, Pāṇ. i, 4, 35; Mn. &c.
ut-tama—˚rṛa | उत्-तम—˚रृअ | m. pl. N. of a people, VP.; MārkP.
uttamarṛa | उत्तमरृअ | &c. See under uttama | उत्तम |.
ut-tama—˚rṛa | उत्-तम—˚रृअ | m. pl. N. of a people, VP.; MārkP.
uttamarṛa | उत्तमरृअ | &c. See under uttama | उत्तम |.