unmand | उन्मन्द् | unmand
un-√ mand | उन्-√ मन्द् | (ud- | उद्- | √ 1. mand | मन्द् |) P. (Impv. 3. pl. -mandantu | -मन्दन्तु |, RV. viii, 64, 1; pf. -mamanda | -ममन्द |, ii, 33, 6; aor. 3. pl. -amandiśus | -अमन्दिशुस् |, i, 82, 6, and -a/mandiśus | -अ/मन्दिशुस् |, ix, 81, 1) to cheer, delight, amuse.