tud | तुद् | tud
1. tud | तुद् | cl. 6. P. ˚da/ti | ˚द/ति | (p. f. ˚datī | ˚दती | or ˚dantī | ˚दन्ती |, Pāṇ. vi, 1, 173, Kāś.; pf. tuto/da | तुतो/द |; fut. 2nd totsyati | तोत्स्यति | or tottā | तोत्ता |, vii, 2, 10; Kār.; aor. atOtsīt | अत्Oत्सीत् |) to push, strike, goad, bruise, sting, vex, RV. &c.; Pass. to pain (said of a wound), Car. vi, 13 : Caus. See todita | तोदित |;
tud | तुद् | [cf. to/ttra | तो/त्त्र | &c.; Τυδ-εύ-ς &c.; Lat. tundo.]
2. tud | तुद् | mfn. ifc. ‘pricking’, see vraṛa- | व्रऋअ- |.
tud | तुद् | [cf. to/ttra | तो/त्त्र | &c.; Τυδ-εύ-ς &c.; Lat. tundo.]
2. tud | तुद् | mfn. ifc. ‘pricking’, see vraṛa- | व्रऋअ- |.