tman | त्मन् | tman
tma/n | त्म/न् | m. (= ātma/n | आत्म/न् |) the vital breath, RV. i, 63, 8 (acc. tma/nam | त्म/नम् |), ĀśvŚr. vi, 9, 1 (acc. tmānam | त्मानम् |)
one's own person, self, RV.; 'tman | ऽत्मन् | after e, or o for ātman | आत्मन् |, KaṭhUp. iii, 12; MBh. i-iii; BhP. vii, 9, 32
tma/n | त्म/न् | ind. uta/ tma/nā | उत/ त्म/ना | or tma/nāca | त्म/नाच | ‘and also, and certainly’, iva | इव | or na/ tma/nā | न/ त्म/ना | ‘just as’, a/ḍa tma/nā | अ/ड त्म/ना |, ‘and even’, RV.
one's own person, self, RV.; 'tman | ऽत्मन् | after e, or o for ātman | आत्मन् |, KaṭhUp. iii, 12; MBh. i-iii; BhP. vii, 9, 32
tma/n | त्म/न् | ind. uta/ tma/nā | उत/ त्म/ना | or tma/nāca | त्म/नाच | ‘and also, and certainly’, iva | इव | or na/ tma/nā | न/ त्म/ना | ‘just as’, a/ḍa tma/nā | अ/ड त्म/ना |, ‘and even’, RV.