tanū | तनू | tanU
1. tanū | तनू | in comp. for ˚nu/ | ˚नु/ |.
2. tanū/ | तनू/ | f. (of ˚nu/ | ˚नु/ |, q.v.; acc. ˚nva/m | ˚न्व/म् |, RV. &c., BhP. iii; ˚nuvam | ˚नुवम् | [Pāṇ. vi, 4, 77, Vārtt.] BhP. vii, 9, 37; instr. ˚nuvā | ˚नुवा |, iii f.; gen. abl. ˚nva/s | ˚न्व/स् |, RV. &c.; loc. ˚nvi/ | ˚न्वि/ | & ˚nvī/ | ˚न्वी/ |, RV.; ˚nvā/m | ˚न्वा/म् |, AV. &c.; du. ˚nū/ | ˚नू/ | [RV. x, 183, 2; AV. iv, 25, 5], ˚nvā/ | ˚न्वा/ | [RV.], ˚nu/vO | ˚नु/व्O | [TBr. i, 1, 7, 3], ˚nvO | ˚न्व्O | [see ṅarma- | ङर्म- |]; pl. nom. & acc. ˚nva/s | ˚न्व/स् |, RV. &c., BhP. i; nom. ˚nu/vas | ˚नु/वस् |, TBr. i, 1, 7, 3) the body, person, self (often used like a reflexive pron.; cf. ātma/n | आत्म/न् |), RV. &c.
form or manifestation, RV. &c. (tanū/ manyos | तनू/ मन्योस् |, ‘a sign of wrath’, PārGṛ. iii, 13, 5).
2. tanū/ | तनू/ | f. (of ˚nu/ | ˚नु/ |, q.v.; acc. ˚nva/m | ˚न्व/म् |, RV. &c., BhP. iii; ˚nuvam | ˚नुवम् | [Pāṇ. vi, 4, 77, Vārtt.] BhP. vii, 9, 37; instr. ˚nuvā | ˚नुवा |, iii f.; gen. abl. ˚nva/s | ˚न्व/स् |, RV. &c.; loc. ˚nvi/ | ˚न्वि/ | & ˚nvī/ | ˚न्वी/ |, RV.; ˚nvā/m | ˚न्वा/म् |, AV. &c.; du. ˚nū/ | ˚नू/ | [RV. x, 183, 2; AV. iv, 25, 5], ˚nvā/ | ˚न्वा/ | [RV.], ˚nu/vO | ˚नु/व्O | [TBr. i, 1, 7, 3], ˚nvO | ˚न्व्O | [see ṅarma- | ङर्म- |]; pl. nom. & acc. ˚nva/s | ˚न्व/स् |, RV. &c., BhP. i; nom. ˚nu/vas | ˚नु/वस् |, TBr. i, 1, 7, 3) the body, person, self (often used like a reflexive pron.; cf. ātma/n | आत्म/न् |), RV. &c.
form or manifestation, RV. &c. (tanū/ manyos | तनू/ मन्योस् |, ‘a sign of wrath’, PārGṛ. iii, 13, 5).