tam | तम् | tam

tam | तम् | cl. 4. tā/myati | ता/म्यति | (Pāṇ. vii, 3, 74; rarely Ā. R. ii, 63, 46; Gīt. v, 16; pf. tatāma | तताम |, ŚBr. iv; aor. Pass. atami | अतमि |, Pāṇ. vii, 3, 34, Kāś.; Ved. inf. ta/mitos | त/मितोस् |, with ā/ | आ/ | preceding, ‘till exhaustion’, TBr. i, 4, 4, 2; TāṇḍyaBr. xii; Lāṭy.; Āp.; pf. Pass. p. -tānta/ | -तान्त/ |, q.v.) to gasp for breath (as one suffocating), choke, be suffocated, faint away, be exhausted, perish, be distressed or disturbed or perplexed, RV. ii, 30, 7 (na/ mā tamat | न/ मा तमत् | [aor. subj.] ‘may I not be exhausted’), Kāṭh.; TBr. &c.; to stop (as breath), become immovable or stiff, Suśr.; Mālatīm.; Amar.; Rājat. v, 344; to desire (cf. 2. ˚ma | ˚म |, ˚mata | ˚मत |), Dhātup. xxvi, 93 : Caus. tama/yati | तम/यति | (aor. Pass. atāmi | अतामि | or atami | अतमि |, Pāṇ. vi, 4, 93, Kāś.) to suffocate, deprive of breath, ŚBr. iii, 3, 2, 19 and 8, 1, 15; KātyŚr. vi, 5, 18; cf. a/-tameru | अ/-तमेरु |.

← Search all 286,525 Sanskrit words on Tripura Koṣa