syam | स्यम् | syam
syam | स्यम् | cl. 1. P. (Dhātup. xix, 78) syamati | स्यमति | (only in 3. pl. pf. sasyamuḥ | सस्यमुः | and syemuḥ | स्येमुः |; Gr. also aor. asyamīt | अस्यमीत् |; fut. syamitā | स्यमिता |, syamiśyati | स्यमिश्यति |; ind.p. syamitvā | स्यमित्वा |, or syāntvā | स्यान्त्वा |; accord. to Vop. also cl. 10. P. syamayati | स्यमयति |), to sound, cry aloud, shout, cry, shriek, Bhaṭṭ.; (syamati | स्यमति |), to go, Naigh. ii, 14; cf. cl. 10. Ā. syāmayate | स्यामयते | (˚ti | ˚ति |), to consider, reflect, Dhātup. xxxiii, 20 : Caus. syamayati | स्यमयति | (aor. asisyamat | असिस्यमत् |) Gr. (cf. above) : Desid. sisyamiśati | सिस्यमिशति |, ib. : Intens. sesimyate | सेसिम्यते |, saṃsyanti | संस्यन्ति |, ib.