ṣvit | ष्वित् | Svit
1. ṣvit | ष्वित् | cl. 1. Ā. (Dhātup. xviii, 2) ṣvetate | ष्वेतते | (occurring only in pr. p. ṣvetamāna | ष्वेतमान |, Mālatīm., and in aor. aṣvEt | अष्व्Eत् | or aṣvitat | अष्वितत् |, p. ṣvitāna/ | ष्वितान/ | [q.v.] RV.; Gr. also pf. ṣiṣvite | षिष्विते | fut. ṣvetitā | ष्वेतिता |, ṣvetiśyate | ष्वेतिश्यते |, and aor. aṣvetiśwa | अष्वेतिश्wअ |), to be bright or white : Caus. (only aor. aṣiṣvitat | अषिष्वितत् |; but cf. ṣvetaya | ष्वेतय | and ṣvetita | ष्वेतित |) id., RV.
ṣvit | ष्वित् | [cf. Lith. szvailýti; Goth. hweits; Germ. weiss; Eng. white.]
2. ṣvit | ष्वित् | See uda-ṣvi/t | उद-ष्वि/त् | and sūrya-ṣvi/t | सूर्य-ष्वि/त् |.
ṣvit | ष्वित् | [cf. Lith. szvailýti; Goth. hweits; Germ. weiss; Eng. white.]
2. ṣvit | ष्वित् | See uda-ṣvi/t | उद-ष्वि/त् | and sūrya-ṣvi/t | सूर्य-ष्वि/त् |.