svargya | स्वर्ग्य | svargya
svargya^ | स्वर्ग्य^ | mfn. = prec. VS. &c. &c.
occupying or dwelling in heaven, MārkP.
svargya^ | स्वर्ग्य^ | n. (with setu-śāman | सेतु-शामन् |) N. of a Sāman, IndSt.
occupying or dwelling in heaven, MārkP.
svargya^ | स्वर्ग्य^ | n. (with setu-śāman | सेतु-शामन् |) N. of a Sāman, IndSt.