svan | स्वन् | svan
1. svan | स्वन् | cl. 1. P. (Dhātup. xix, 79) svanati | स्वनति | (mc. also ˚te | ˚ते |; pf. sasvāna | सस्वान |, 3. pl. sasvanuḥ | सस्वनुः | [Gr. also svenuḥ | स्वेनुः |] MBh. &c.; aor. asvanīt | अस्वनीत् |, svānīt | स्वानीत् |, RV. [for aor. P. sva/ni | स्व/नि | See aḍi- | अडि- | and anu-śvan | अनु-श्वन् |]; fut. svanitā | स्वनिता |, svaniśyati | स्वनिश्यति | Gr.; inf. svanitum | स्वनितुम् |, ib.), to sound, make any noise, roar, yell, hum, sing, RV. &c. &c.: Caus. svanayati | स्वनयति | (aor. asisvanat | असिस्वनत् |), to sound, resound, RV.; BhP.; to adorn (in this sense also svānayati | स्वानयति |), Dhātup. xix, 62 : Desid. sisvaniśati | सिस्वनिशति | Gr.: Intens. saṃsvanyate | संस्वन्यते |, saṃsvanti | संस्वन्ति | (cf. pari-śvan | परि-श्वन् |), ib.
svan | स्वन् | [cf. Lat. sonit, sonus, sonare; Angl.Sax. swin; Eng. swan; Germ. Schwan.]
2. svan | स्वन् |. See tuvi-śva/n | तुवि-श्व/न् |.
svan | स्वन् | [cf. Lat. sonit, sonus, sonare; Angl.Sax. swin; Eng. swan; Germ. Schwan.]
2. svan | स्वन् |. See tuvi-śva/n | तुवि-श्व/न् |.