stiṅ | स्तिङ् | stiG
stiṅ | स्तिङ् | cl. 5. P. stiṅnoti | स्तिङ्नोति | (accord. to Dhātup. xxvii, 18 Ā. stiṅnute | स्तिङ्नुते |; Pot. stiṅnuyāt | स्तिङ्नुयात् | inf. -sti/ṅam | -स्ति/ङम् |; Gr. also pf. tiświge | तिश्wइगे |; aor. asteṅiśwa | अस्तेङिश्wअ |; fut. steṅitā | स्तेङिता |, ˚ṅiśyate | ˚ङिश्यते |; inf. steṅitum | स्तेङितुम् |), to step, stride, step up, mount (esp. in ati-√ stiṅ | अति-√ स्तिङ् |, ‘to step over, overstep’, and in pra-√ stiṅ | प्र-√ स्तिङ् |, ‘to step up, rise up &c.’), MaitrS. : Desid. tiświṅiśati | तिश्wइङिशति | (in ati-tiświ/ṅiśan | अति-तिश्wइ/ङिशन् |, ‘wishing to ascend’), ib.
stiṅ | स्तिङ् | [cf. Gk. στείχω; Slav. stignąti; Goth. steigan; Germ. stîgan, steigen; Eng. sty.]
stiṅ | स्तिङ् | [cf. Gk. στείχω; Slav. stignąti; Goth. steigan; Germ. stîgan, steigen; Eng. sty.]