ṣnaṭ | ष्नट् | SnaT
ṣnaṭ | ष्नट् | cl. 1. P. (Dhātup. xix, 37) ṣnaṭati | ष्नटति | (only occurring in pr. Subj. ṣnaṭat | ष्नटत् |, Impv. ṣnaṭihi | ष्नटिहि |, and aor. ṣnaṭiśwam | ष्नटिश्wअम् |, ˚wana | ˚wअन |; Gr. also pf. ṣaṣnāṭa | षष्नाट |; fut. ṣnaṭitā | ष्नटिता |, ˚ṭiśyati | ˚टिश्यति | &c.), to pierce, strike, injure, kill, RV. : Caus. ṣnaṭa/yati | ष्नट/यति |, ˚te | ˚ते | (aor. aṣiṣnat | अषिष्नत् |, ṣiṣna/ṭat | षिष्न/टत् |) id., ib. : Desid. ṣiṣnaṭiśati | षिष्नटिशति | Gr.: Intens. ṣāṣnaṭyate | षाष्नट्यते |, ṣāṣnatti | षाष्नत्ति |, ib.