ṣaṣakarṛa | षषकरृअ | SaSakarRa
ṣaṣa—karṛa | षष—करृअ | m. the ear of a hare, L.
du. N. of a Sāman, Lāṭy.
‘hare-eared’, N. of the author of RV. viii, 9 (having the patr. kāṛva | काऋव |), Anukr.
du. N. of a Sāman, Lāṭy.
‘hare-eared’, N. of the author of RV. viii, 9 (having the patr. kāṛva | काऋव |), Anukr.