san | सन् | san
san | सन् | in comp. for sat | सत् |.
1. san | सन् | cl. 1. P., cl. 8. P. Ā. (Dhātup. xiii, 21; xxx, 2) sa/nati | स/नति |, ˚te | ˚ते | or sano/ti | सनो/ति |, sanute | सनुते | (Ā. rare and only in non-conjugational tenses; pf. sasā/na | ससा/न |, RV.; p. sasava/s | ससव/स् |, ib. f. sasanu/śī | ससनु/शी |, Br.; sasanivas | ससनिवस् | or senivas | सेनिवस् | Gr.; sene | सेने |, ib.; aor. asāniśam | असानिशम् | [Subj. saniśat | सनिशत् | Ā. saniśāsmahe | सनिशास्महे |, sa/niśanta | स/निशन्त |] RV.; Impv. sa/niśantu | स/निशन्तु |, SV.; seśam | सेशम् |, set | सेत् |, MaitrS.; Br.; asāta | असात | Gr.; Prec. sanyāt | सन्यात् |, sāyāt | सायात् |, ib.; fut. sanitā | सनिता |, ib.; saniśya/ti | सनिश्य/ति |, RV.; Br.; inf. sanitum | सनितुम् | Gr.), to gain, acquire, obtain as a gift, possess, enjoy, RV.; AV.; Br.; ŚrS.; to gain for another, procure, bestow, give, distribute, RV.; (Ā.) to be successful, be granted or fulfilled, ib. : Pass. sanyate | सन्यते | or sāyate | सायते |, Pāṇ. vi, 4, 43 : Caus. sānayati | सानयति | (aor. asīśaṛat | असीशऋअत् |) Gr.: Desid. of Caus. sisānayiśati | सिसानयिशति |, ib. : Desid. sisaniśati | सिसनिशति | (Gr.) or si/śāsati | सि/शासति | (? sīśatī | सीशती |, AV. iv, 38, 2), to wish to acquire or obtain, RV.; TS.; AV.; to wish to procure or bestow, RV.; AV. : Intens. saṃsanyate | संसन्यते |, sāsāyate | सासायते |, saṃsanti | संसन्ति | (Gr.), to gain or acquire repeatedly (only 3. pl. saniśṛata | सनिशृअत |, RV. i, 131, 5).
2. san | सन् | in go-śa/n | गो-श/न् |, q.v.
3. san | सन् | (in gram.) a technical term for the syllable sa | स | or sign of the desiderative.
4. san | सन् | N. of an era (current in Bengal and reckoned from 593 A.D.), RTL. 433.
1. san | सन् | cl. 1. P., cl. 8. P. Ā. (Dhātup. xiii, 21; xxx, 2) sa/nati | स/नति |, ˚te | ˚ते | or sano/ti | सनो/ति |, sanute | सनुते | (Ā. rare and only in non-conjugational tenses; pf. sasā/na | ससा/न |, RV.; p. sasava/s | ससव/स् |, ib. f. sasanu/śī | ससनु/शी |, Br.; sasanivas | ससनिवस् | or senivas | सेनिवस् | Gr.; sene | सेने |, ib.; aor. asāniśam | असानिशम् | [Subj. saniśat | सनिशत् | Ā. saniśāsmahe | सनिशास्महे |, sa/niśanta | स/निशन्त |] RV.; Impv. sa/niśantu | स/निशन्तु |, SV.; seśam | सेशम् |, set | सेत् |, MaitrS.; Br.; asāta | असात | Gr.; Prec. sanyāt | सन्यात् |, sāyāt | सायात् |, ib.; fut. sanitā | सनिता |, ib.; saniśya/ti | सनिश्य/ति |, RV.; Br.; inf. sanitum | सनितुम् | Gr.), to gain, acquire, obtain as a gift, possess, enjoy, RV.; AV.; Br.; ŚrS.; to gain for another, procure, bestow, give, distribute, RV.; (Ā.) to be successful, be granted or fulfilled, ib. : Pass. sanyate | सन्यते | or sāyate | सायते |, Pāṇ. vi, 4, 43 : Caus. sānayati | सानयति | (aor. asīśaṛat | असीशऋअत् |) Gr.: Desid. of Caus. sisānayiśati | सिसानयिशति |, ib. : Desid. sisaniśati | सिसनिशति | (Gr.) or si/śāsati | सि/शासति | (? sīśatī | सीशती |, AV. iv, 38, 2), to wish to acquire or obtain, RV.; TS.; AV.; to wish to procure or bestow, RV.; AV. : Intens. saṃsanyate | संसन्यते |, sāsāyate | सासायते |, saṃsanti | संसन्ति | (Gr.), to gain or acquire repeatedly (only 3. pl. saniśṛata | सनिशृअत |, RV. i, 131, 5).
2. san | सन् | in go-śa/n | गो-श/न् |, q.v.
3. san | सन् | (in gram.) a technical term for the syllable sa | स | or sign of the desiderative.
4. san | सन् | N. of an era (current in Bengal and reckoned from 593 A.D.), RTL. 433.