saṃjaya | संजय | saMjaya
saṃ-jaya | सं-जय | &c. See saṃ-√ ji | सं-√ जि |.
saṃ-jaya/ | सं-जय/ | mf(ā/ | आ/ |)n. completely victorious, triumphant, RV.; AV.; AitBr.
saṃ-jaya/ | सं-जय/ | m. conquest, victory (with viṣvāmitrasya | विष्वामित्रस्य | N. of a Catur-aha), PañcavBr.
a kind of military array, Kām.
N. of a chief of the Yakṣas, Buddh.
of a Sūta (the son of Gavalgaṇa and follower of Dhṛtarāṣṭra), MBh.
of a son of Dhṛtarāṣṭra, ib.
of a son of Su-pārśva, VP.
of a son of Prati or Pratikṣatra, BhP.
of a son of Bharmyāśva, ib.
of a son of Raṇaṃ-jaya, ib.
of a Vyāsa, Cat.
of a preceptor, Buddh.
saṃ-jaya/ | सं-जय/ | n. N. of various Sāmans, ĀrṣBr.
saṃ-jaya/ | सं-जय/ | mf(ā/ | आ/ |)n. completely victorious, triumphant, RV.; AV.; AitBr.
saṃ-jaya/ | सं-जय/ | m. conquest, victory (with viṣvāmitrasya | विष्वामित्रस्य | N. of a Catur-aha), PañcavBr.
a kind of military array, Kām.
N. of a chief of the Yakṣas, Buddh.
of a Sūta (the son of Gavalgaṇa and follower of Dhṛtarāṣṭra), MBh.
of a son of Dhṛtarāṣṭra, ib.
of a son of Su-pārśva, VP.
of a son of Prati or Pratikṣatra, BhP.
of a son of Bharmyāśva, ib.
of a son of Raṇaṃ-jaya, ib.
of a Vyāsa, Cat.
of a preceptor, Buddh.
saṃ-jaya/ | सं-जय/ | n. N. of various Sāmans, ĀrṣBr.