ruj | रुज् | ruj
1. ruj | रुज् | cl. 6. P. (Dhātup. xxviii, 123) ruja/ti | रुज/ति | (ep. also ˚te | ˚ते |; pf. ruro/ja | रुरो/ज |, RV. &c. &c.; aor. 2. sg. rok | रोक् |, VS.; ruk | रुक् |, MaitrS.; arOkśīt | अर्Oक्शीत् | Gr.; fut. roktā | रोक्ता |, rokśyati | रोक्श्यति |, ib.; inf. -ru/je | -रु/जे |, RV.; ind.p. ruktvā/ | रुक्त्वा/ |, -ru/jya | -रु/ज्य |, Br.), to break, break open, dash to pieces, shatter, destroy, RV. &c. &c.; to cause pain, afflict, injure (with acc. or gen.; cf. Pāṇ. ii, 3, 54), VS. &c. &c.: Caus. rojayati | रोजयति | (aor. arūrujat | अरूरुजत् |), to cause to break &c.; to strike upon (loc.), BhP.; (cl. 10. Dhātup. xxxiii, 129) to hurt, injure, kill: Desid. rurukśati | रुरुक्शति | Gr. (see rurukśa/ṛi | रुरुक्श/ऋइ |) : Intens. rorujyate | रोरुज्यते |, rorokti | रोरोक्ति |, Gr.
ruj | रुज् | [cf. Gk. λυγρός; Lat. lugeo.]
2. ruj | रुज् | (ifc.), breaking, crushing, shattering, MBh.
pain, illness, disease, Mn.; MBh. &c.
fracture, MW.
toil, trouble, ib.
Costus Speciosus, Bhpr.
ruj | रुज् | [cf. Gk. λυγρός; Lat. lugeo.]
2. ruj | रुज् | (ifc.), breaking, crushing, shattering, MBh.
pain, illness, disease, Mn.; MBh. &c.
fracture, MW.
toil, trouble, ib.
Costus Speciosus, Bhpr.