rāj | राज् | rAj
1. rāj | राज् | (prob. originally two roots; cf. √ raj | रज् |, √ raẏj | रय़्ज् |, √ fẏj | फ़्य़्ज् |) cl. 1. P. Ā. (Dhātup. xix, 74) rā/jati | रा/जति |, ˚te | ˚ते | (Ved. also rāświ | राश्wइ |, rāw | राw |; pf. rarāja | रराज |; rarāje | रराजे | or reje | रेजे |, 2. sg. P. rarājiṭa | रराजिट | or rejiṭa | रेजिट |, MBh. &c.; aor. arājiśuḥ | अराजिशुः |, RV.; arājiśwa | अराजिश्wअ | Gr.; fut. rājitā | राजिता |, rājiśyati | राजिश्यति |, ib.; inf. rāja/se | राज/से |, RV.), to reign, be king or chief, rule over (gen.), direct, govern (acc.), RV. &c. &c.; to be illustrious or resplendent, shine, glitter, ib.; to appear as or like (iva | इव |), Kum. vi, 49 : Caus. rājayati | राजयति |, ˚te | ˚ते | (aor. ararājat | अरराजत् |), to reign, rule, AV.; MBh.; to illuminate, make radiant (cf. rājita | राजित |) : Desid. rirājiśati | रिराजिशति |, ˚te | ˚ते | Gr.: Intens. rārājyate | राराज्यते |, rārāświ | राराश्wइ |, ib. [For cognate words, see under rājan | राजन् |.]
2. rāj | राज् | mfn. (ifc.) shining, radiant &c.
rā/j | रा/ज् | (rā/j | रा/ज् |), m. (nom. rā/w | रा/w |) a king, sovereign, chief (in later language only ifc.), RV. &c. &c.
anything the best or chief of its kind (cf. ṣaṇKa-r˚ | षण्Kअ-र्˚ |)
N. of an Ekāha, ŚrS.
a kind of metre, RPrāt.
rāj | राज् | f. N. of a goddess (explained by rājamānā | राजमाना |), TBr.
2. rāj | राज् | mfn. (ifc.) shining, radiant &c.
rā/j | रा/ज् | (rā/j | रा/ज् |), m. (nom. rā/w | रा/w |) a king, sovereign, chief (in later language only ifc.), RV. &c. &c.
anything the best or chief of its kind (cf. ṣaṇKa-r˚ | षण्Kअ-र्˚ |)
N. of an Ekāha, ŚrS.
a kind of metre, RPrāt.
rāj | राज् | f. N. of a goddess (explained by rājamānā | राजमाना |), TBr.