rāṅ | राङ् | rAG
1. rāṅ | राङ् | (cf. √ lāṅ | लाङ् |) cl. 1. Ā. rāṅate | राङते | (pf. rarāṅe | रराङे | &c.; Caus. rāṅayati | राङयति | aor. ararāṅat | अरराङत् | Gr.), to be able or competent, Dhātup. iv, 38.
2. rāṅ | राङ् | m. (nom. rāk | राक् |) an able or efficient person, MW.
2. rāṅ | राङ् | m. (nom. rāk | राक् |) an able or efficient person, MW.