prayat | प्रयत् | prayat
pra-√ yat | प्र-√ यत् | Ā. -yatate | -यतते |, to be active or effective, TBr. (ep. also P. ˚ti | ˚ति |); to strive, endeavour, exert one's self, devote or apply one's self to (loc. dat. acc., arṭe | अर्टे |, arṭam | अर्टम् |, hetos | हेतोस् |, or inf.), ŚrS.; Mn.; MBh. &c.