palāy | पलाय् | palAy
palāy | पलाय् | (fr. palā | पला | = parā | परा | and √ ay | अय् | = i; cf. Pāṇ. viii, 2, 19, Sch.) Ā. pa/lāyate | प/लायते |, TS.; Br.; MBh. &c. (ep. also P.; pf. palāyāṃ cakre | पलायां चक्रे |, Pañc.; aor. apalāyiśwa | अपलायिश्wअ |, Bhaṭṭ.; fut. palāyiśyate | पलायिश्यते |, Hit.; ˚ti | ˚ति |, Śatr.; ind.p. palāyya | पलाय्य |, ŚBr. &c.; inf. palāyitum | पलायितुम् |, Pañc.); to flee, fly, run away, escape, cease, vanish, TS.; &c.