narahari | नरहरि | narahari
nara—hari | नर—हरि | m. N. of Viṣṇu as ‘man-lion’ (cf. -siṃha | -सिंह |), Gīt.; BhP.
of sev. authors (also -tīrṭa | -तीर्ट |, -Bawwa | -Bअwwअ |, -ṣāstrin | -षास्त्रिन् |, -sūri | -सूरि |; ˚ry-upāḍyāya | ˚र्य्-उपाड्याय |), Cat.
of another man, Kṣitīś.
of sev. authors (also -tīrṭa | -तीर्ट |, -Bawwa | -Bअwwअ |, -ṣāstrin | -षास्त्रिन् |, -sūri | -सूरि |; ˚ry-upāḍyāya | ˚र्य्-उपाड्याय |), Cat.
of another man, Kṣitīś.