nand | नन्द् | nand
nand | नन्द् | cl. 1. P. (Dhātup. iii, 30) na/ndati | न/न्दति |, ep. also ˚te | ˚ते | (pf. nananda | ननन्द |, MBh.; fut. nandiśyate | नन्दिश्यते |, ib., ˚diśyati | ˚दिश्यति | and ˚ditā | ˚दिता | Gr.; aor. anandīt | अनन्दीत् |; inf. nanditum | नन्दितुम् |, ib.) to rejoice, delight, to be pleased or satisfied with, be glad of (instr., rarely abl.), RV. &c. &c.: Pass. nandyate | नन्द्यते |, MBh. &c.: Caus. nandayati | नन्दयति |, ˚te | ˚ते | aor. ananandat | अननन्दत् |, to make glad, gladden, Up.; MBh. &c.: Desid. ninandiśati | निनन्दिशति | Gr.: Intens. nānandyate | नानन्द्यते |, Pāṇ. vi, 4, 24, Kāś.