nah | नह् | nah
1. nah | नह् | cl. 4. P. Ā. (Dhātup. xxvi, 57) na/hyati | न/ह्यति |, ˚te | ˚ते | (Pot. -nahet | -नहेत् |, MBh.; nahyur | नह्युर् |, AitBr.; p. Ā. na/hyamāna | न/ह्यमान | [also with pass. meaning] RV. &c.; pf. nanāha | ननाह |, nehe | नेहे |; fut. natsyati | नत्स्यति |, nadḍā | नद्डा |, Siddh. [cf. Pāṇ. viii, 2, 34]; aor., anātsīt | अनात्सीत् |, Bhaṭṭ.; anadḍa | अनद्ड |, Vop.; ind.p. nadḍvā | नद्ड्वा | Gr.; -na/hya | -न/ह्य |, Br. &c.; inf. -nadḍum | -नद्डुम् |, Kāv.) to bind, tie, fasten, bind on or round or together; (Ā.) to put on (as armour &c.), arm one's self, RV. &c. &c.: Pass. nahyate | नह्यते |, p. ˚hyamāna | ˚ह्यमान | (see above) : Caus. nāhayati | नाहयति | (aor. anīnahat | अनीनहत् | Gr.) to cause to bind together, BhavP. : Desid. ninatsati | निनत्सति |, ˚te | ˚ते | Gr.: Intens. nānahyate | नानह्यते |, nānadḍi | नानद्डि |, ib.
nah | नह् |, [Prob. for naṅ | नङ् |; cf. Lat. nectere, Germ. Nestel (?).]
2. na/h | न/ह् | (only in na/dByas | न/द्Bयस् |, RV. x, 60, 6; but cf. akśā-na/h | अक्शा-न/ह् |) a bond, tie.
nah | नह् |, [Prob. for naṅ | नङ् |; cf. Lat. nectere, Germ. Nestel (?).]
2. na/h | न/ह् | (only in na/dByas | न/द्Bयस् |, RV. x, 60, 6; but cf. akśā-na/h | अक्शा-न/ह् |) a bond, tie.