muh | मुह् | muh
1. muh | मुह् | cl. 4. P. (Dhātup. xxvi, 89) mu/hyati | मु/ह्यति | (rarely Ā. ˚te | ˚ते |; pf. mumoha | मुमोह |, Br. &c. ; mumuhe | मुमुहे |, MBh.; aor. amuhat | अमुहत् |, Br.; fut. mohitā | मोहिता |, mogḍā | मोग्डा |, moQā | मोQआ | Gr.; mohiśya/ti | मोहिश्य/ति |, Br.; mokśyati | मोक्श्यति | Gr.; inf. muhe/ | मुहे/ |, RV.; ind.p. mohitvā | मोहित्वा |, muhitvā | मुहित्वा |; mugḍvā | मुग्ड्वा |, mūQvā | मूQवा | Gr.; -mo/ham | -मो/हम् | Gr.), to become stupefied or unconscious, be bewildered or perplexed, err, be mistaken, go astray, RV. &c., &c.; to become confused, fail, miscarry (opp. to √ kxp | क्xप् |), ŚBr. &c. &c.: Caus. mohayati | मोहयति | (mc. also ˚te | ˚ते |; aor., amūmuhat | अमूमुहत् |; Pass., mohyate | मोह्यते |), to stupefy, bewilder, confound, perplex, cause to err or fail, RV. &c. &c.; (Ā., with aḍvānam | अड्वानम् |) to cause to go the wrong way, MBh. : Desid. mumohiśati | मुमोहिशति |, mumuhiśati | मुमुहिशति |, mumukśati | मुमुक्शति | Gr.: Intens. momuhyate | मोमुह्यते | (MBh.), momogḍi | मोमोग्डि | and momoQi | मोमोQइ | (Gr.), to be greatly bewildered or perplexed.
2. muh | मुह् | (nom. muk | मुक् | or muw | मुw |, Pāṇ. viii, 2, 33, Sch.) See mano-mu/h | मनो-मु/ह् |.
2. muh | मुह् | (nom. muk | मुक् | or muw | मुw |, Pāṇ. viii, 2, 33, Sch.) See mano-mu/h | मनो-मु/ह् |.