mnā | म्ना | mnA
mnā | म्ना | (cf. √ man | मन् |, with which mnā | म्ना | was originally identical) cl. 1. P. Dhātup. xxii, 31; manati | मनति | (Gr. also pf. mamnO | मम्न्O |; aor. amnāsīt | अम्नासीत् |; Prec. mnāyāt | म्नायात् |, or mneyāt | म्नेयात् |; fut. mnātā | म्नाता | and mnāsyati | म्नास्यति |; inf. mnātum | म्नातुम् |: Caus. mnāpayati | म्नापयति | aor. amimnapat | अमिम्नपत् |: Desid. mimnāsati | मिम्नासति |: Intens., māmnāyate | माम्नायते |, māmnāti | माम्नाति |, māmneti | माम्नेति |), only in anu- | अनु- |, ā- | आ- |, praty-ā- | प्रत्य्-आ- |, sam-ā- | सम्-आ- |, pari-√ mnā | परि-√ म्ना |.