mīl | मील् | mIl
mīl | मील् | cl. 1. P. (Dhātup. xv, 10) mīlati | मीलति | (rarely Ā. ˚te | ˚ते |; pf. mimīla | मिमील |, Kāv.; aor. amīlīt | अमीलीत् | Gr.; fut. mīlitā | मीलिता |, mīliśyati | मीलिश्यति |, ib.; ind.p. -mīlya | -मील्य |, RV.), to close the eyes, Gīt.; to close (intrans., said of the eyes), wink, twinkle, Hariv.; Kāv.; Pur.; (= mil | मिल् |) to assemble, be collected, Uttarar. : Caus. mīlayati | मीलयति | (ep. also ˚te | ˚ते |; aor. amimīlat | अमिमीलत् |, or amīmilat | अमीमिलत् |, Pāṇ. vii, 4, 3), to cause to close, close (eyes, blossoms &c.), Kāv.; Pur. : Desid. mimīliśati | मिमीलिशति | Gr.: Intens. memīlyate | मेमील्यते |, memīlti | मेमील्ति |, ib.