mih | मिह् | mih

1. mih | मिह् | cl. 1. P. (Dhātup. xxiii, 23) me/hati | मे/हति | (ep. also Ā. ˚te | ˚ते |, p. -meṅamāna | -मेङमान |, RV.; pf. mimeha | मिमेह | Gr.; aor. amikśat | अमिक्शत् |, ŚBr.; fut. meQā | मेQआ | Gr., mekśya/ti | मेक्श्य/ति |, AV.; inf. mihe/ | मिहे/ |, RV.), to void or pass urine, make water upon (loc. or acc.) or towards (acc.), RV. &c. &c.; to emit seminal fluid, BhP.; (mi/miqQi | मि/मिक़्Qइ |) = yācẏā-karman | याच्य़ा-कर्मन् |, Naigh. iii, 19; Caus. mehayati | मेहयति | (aor. amīmihat | अमीमिहत् | Gr.) to cause to make water, RV. : Desid. mimikśati | मिमिक्शति | See √ 1. mikś | मिक्श् |: Intens. me/mihat | मे/मिहत् | See ni-√ mih | नि-√ मिह् |.
mih | मिह् | [cf. Gk. ὀμιχεῖν, Lat. mingere, mejere; Slav. migla; Lith. mė́żti, Angl.Sax. mîgan; Germ. Mist.]
2. mi/h | मि/ह् | f. mist, fog, downpour of water (also pl.; miho/ na/pāt | मिहो/ न/पात् |, the demon of the mist), RV.

← Search all 286,525 Sanskrit words on Tripura Koṣa