marāyin | मरायिन् | marAyin
marāyi/n | मरायि/न् | m. (prob.) N. of a man, RV. x, 60, 4 (Sāy. ‘destroying enemies’ = ṣatrūṛām mārakaḥ | षत्रूऋआम् मारकः |; others ‘brilliant, splendid’).
marāyi/n | मरायि/न् | , marā/yu | मरा/यु |. See above.
marāyi/n | मरायि/न् | , marā/yu | मरा/यु |. See above.