mand | मन्द् | mand
1. mand | मन्द् | (cf. √ 2. mad | मद् |) cl. 1. Ā. (Dhātup. ii, 12) ma/ndate | म/न्दते | (Ved. also P. ˚ti | ˚ति |; pf. mamanda | ममन्द |, ˚dat | ˚दत् |, amamanduḥ | अममन्दुः |, RV.; aor. mandu/s | मन्दु/स् |, ˚dāna/ | ˚दान/ |; amandīt | अमन्दीत् |, mandiśwa | मन्दिश्wअ |, ib.; Subj. mandiśat | मन्दिशत् | Gr.; Prec. mandiśīmahi | मन्दिशीमहि |, VS.; fut. manditā | मन्दिता |, ˚diśyate | ˚दिश्यते | Gr.; inf. manda/ḍyE | मन्द/ड्य्E |, RV.), to rejoice, be glad or delighted, be drunk or intoxicated (lit. and fig.), RV.; AV.; VS.; (P.) to gladden, exhilarate, intoxicate, inflame, inspirit, RV.; to sleep (?), VS. (Mahīdh.); to shine, be splendid or beautiful, Naigh. i, 16; to praise or to go, Dhātup. : Caus. manda/yati | मन्द/यति | (inf. mandaya/ḍyE | मन्दय/ड्य्E |), to gladden, exhilarate, intoxicate, RV.; to be glad or drunk, ib.
2. mand | मन्द् | or mad | मद् | (only mama/ttana | मम/त्तन |, mamanḍi | ममन्डि |, a/maman | अ/ममन् |), to tarry, stand still, pause, RV. (cf. upa-ni-√ mand | उप-नि-√ मन्द् | and ni-√ mad | नि-√ मद् |) : Caus. See mandaya | मन्दय |.
2. mand | मन्द् | or mad | मद् | (only mama/ttana | मम/त्तन |, mamanḍi | ममन्डि |, a/maman | अ/ममन् |), to tarry, stand still, pause, RV. (cf. upa-ni-√ mand | उप-नि-√ मन्द् | and ni-√ mad | नि-√ मद् |) : Caus. See mandaya | मन्दय |.