mahāvākya | महावाक्य | mahAvAkya
mahā—vākya | महा—वाक्य | n. any long continuous composition or literary wk. (-tva | -त्व | n.), Sāh.
a principal sentence, gr˚ proposition, N. of 12 sacred utterances of the Upaniṣads (e.g. tat tvam asi | तत् त्वम् असि |, aham brahmāsmi | अहम् ब्रह्मास्मि | &c., esp. of the mystic words tattvam | तत्त्वम् | and om | ओम् |), Vedāntas.; Cat.
N. of an Upaniṣad
a principal sentence, gr˚ proposition, N. of 12 sacred utterances of the Upaniṣads (e.g. tat tvam asi | तत् त्वम् असि |, aham brahmāsmi | अहम् ब्रह्मास्मि | &c., esp. of the mystic words tattvam | तत्त्वम् | and om | ओम् |), Vedāntas.; Cat.
N. of an Upaniṣad