mac | मच् | mac
mac | मच् | (cf. √ maẏc | मय़्च् |) cl. 1. Ā. macate | मचते | (pf. mece | मेचे | &c.), to cheat, be wicked or arrogant; to pound, grind, Dhātup. vi, 12.
mac | मच् | in comp. for 1. mad | मद् |.
mac | मच् | in comp. for 1. mad | मद् |.