Kyā | Kया | KyA
Kyā | Kया | cl. 2. P. Kyāti | Kयाति | (in the non-conjugational tenses also Ā., perf. caKyO | चKय्O |, caKye | चKये |, Vop.; aor. aKyat | अKयत् |, aKyata | अKयत |, Pāṇ. iii, 1, 52), Dhātup. xxiv, 52; the simple verb occurs only in Pass. and Caus.: Pass. Kyāyate | Kयायते |, to be named, be known, MBh. iii; (aor. aKyāyi | अKयायि |) to be named or announced to (gen.), Bhaṭṭ. xv, 86 : Caus. Kyāpayati | Kयापयति |, to make known, promulgate, proclaim, Mn.; Yājñ.; MBh. &c.; to relate, tell, say, declare, betray, denounce, Mn. viii, 171; MBh. iii; Pañcat.; Kathās.; ‘to make well known, praise’, see Kyāpita | Kयापित |;
Kyā | Kया | [cf. Lat. in-quam, &c.]
Kyā | Kया | [cf. Lat. in-quam, &c.]