kuputra | कुपुत्र | kuputra
ku—putra | कु—पुत्र | m. (g. manojẏādi | मनोज्य़ादि |) a bad or wicked son
a son of an inferior degree (as an adopted son, &c.), Mn. ix, 161; Pañcat.
a son of an inferior degree (as an adopted son, &c.), Mn. ix, 161; Pañcat.