kland | क्लन्द् | kland
kland | क्लन्द् | (cf. √ krand | क्रन्द् |) cl. 1. P. klandati | क्लन्दति | to call, Dhātup. iii, 35; to lament, weep, ib.; Ā. klandate | क्लन्दते | (v.l. kladate | क्लदते |, fr. √ klad | क्लद् |), to be confounded or troubled, Dhātup. xix, 12; to sound, ŚiraUp.; [cf. κλάζω.]