hūrC | हूर्C | hUrC
hurC | हुर्C | (or hūrC | हूर्C |, prob. connected with √ hvf | ह्व्फ़् |) cl. 1. P. (Dhātup. vii, 31) hū/rCati | हू/र्Cअति | (pf. juhūrCa | जुहूर्Cअ | fut. hūrCitā | हूर्Cइता | &c. Gr.), to go crookedly, creep stealthily, totter, fall; to fall off from (abl.), MaitrS.; Kāṭh. : Caus. hūrCayati | हूर्Cअयति |, to cause to fall from (abl.), Kāṭh.
hūrC | हूर्C | . See √ hurC | हुर्C |, p. 1301.
hūrC | हूर्C | . See √ hurC | हुर्C |, p. 1301.