hiṃs | हिंस् | hiMs
1. hiṃs | हिंस् | (orig. Desid. of √ han | हन् |) cl. 1. 7. P. (Dhātup. xxix, 19; xxxiv, 23) hiṃsati | हिंसति |, hina/sti | हिन/स्ति | (Ved. and ep. also Ā. hiṃsate | हिंसते |, hi/ṃste | हि/ंस्ते |; 2. sg. hiṃsi | हिंसि | for hinassi | हिनस्सि |, MBh. iii, 13269; pf. jihiṃsa | जिहिंस |, ˚sima/ | ˚सिम/ |, ji/hiṃsīḥ | जि/हिंसीः |, AV.; aor. ahiṃsīt | अहिंसीत् |, hiṃsīt | हिंसीत् |, RV. &c.; fut. hiṃsitā | हिंसिता |, Gr.; hiṃsiśyati | हिंसिश्यति |, ˚te | ˚ते |, Br. &c.; inf. hiṃsitum | हिंसितुम् | [Ved. also hi/ṃsitoḥ | हि/ंसितोः |] ib.; ind.p. hiṃsitvā/ | हिंसित्वा/ |, AV.; Br.; -hiṃsya | -हिंस्य |, MBh.), to injure, harm, wound, kill, destroy, RV. &c. &c.: Pass. hiṃsyate | हिंस्यते | (aor. ahiṃsi | अहिंसि |), to be injured or killed, RV. (in a/-hiṃsyamāna | अ/-हिंस्यमान |) &c.: Caus. or cl. 10. P. (Dhātup. xxxiv, 23) hiṃsayati | हिंसयति | (aor. ajihiṃsat | अजिहिंसत् |), to injure, harm, kill, slay, MBh. : Desid. ji/hiṃsiśati | जि/हिंसिशति |, to wish to injure &c., ŚBr. : Intens. jehiṃsyate | जेहिंस्यते |, jehiṃsti | जेहिंस्ति | Gr.
2. hiṃs | हिंस् | mfn. injuring, striking (see su-hiṃs | सु-हिंस् |).
2. hiṃs | हिंस् | mfn. injuring, striking (see su-hiṃs | सु-हिंस् |).