hary | हर्य् | hary
hary | हर्य् | in comp. for ha/ri | ह/रि |.
hary | हर्य् | cl. 1. P. (Dhātup. xv, 7) harya/ti | हर्य/ति | (rarely Ā. ˚te | ˚ते |; pr. p. P. ha/ryat | ह/र्यत् |, or harya/t | हर्य/त् | [see below] Ā. ha/ryamāṛa | ह/र्यमाऋअ |), to like, delight in, be fond of or pleased with, yearn after, long for (acc. or loc.), RV.; to go, Naigh. ii, 14; to threaten, Dhātup. : Intens. jāharyīti | जाहर्यीति |, jāharti | जाहर्ति |, jāharyati | जाहर्यति |, Siddh. [cf. Gk. χαίρω.]
hary | हर्य् | cl. 1. P. (Dhātup. xv, 7) harya/ti | हर्य/ति | (rarely Ā. ˚te | ˚ते |; pr. p. P. ha/ryat | ह/र्यत् |, or harya/t | हर्य/त् | [see below] Ā. ha/ryamāṛa | ह/र्यमाऋअ |), to like, delight in, be fond of or pleased with, yearn after, long for (acc. or loc.), RV.; to go, Naigh. ii, 14; to threaten, Dhātup. : Intens. jāharyīti | जाहर्यीति |, jāharti | जाहर्ति |, jāharyati | जाहर्यति |, Siddh. [cf. Gk. χαίρω.]