glE | ग्ल्E | glE
glE | ग्ल्E | cl. 1. P. glāyati | ग्लायति | (ep. also Ā. ˚te | ˚ते |; cl. 2. P. glāti | ग्लाति |, MBh. iii, 13730; xiii, 7365; perf. jaglO | जग्ल्O |, Pāṇ. vii, 4, 60, Kāś.; 2. jagliṭa | जग्लिट | and ˚glāṭa | ˚ग्लाट |, Vop. viii, 83; Ā. jagle | जग्ले |, Pāṇ. vi, 1, 45; Pat. & Kāś.; aor. aglāsīt | अग्लासीत् |, Bhaṭṭ.; Subj. 2. sg. glāsīs | ग्लासीस् |, MBh. iii, 1210; Prec. glāyāt | ग्लायात् |, gley˚ | ग्लेय्˚ |, glāsīśwa | ग्लासीश्wअ |, Pāṇ. vi, 4, 68, Kāś.), to feel aversion or dislike, be averse or reluctant or unwilling or disinclined to do anything (dat. [ŚBr. ii, iii, ix; KātyŚr.; Lāṭy.] or instr. [MBh. iii, 1210] or abl. [14541] or inf. [Pāṇ. iii, 4, 65]); to be languid or weary, feel tired, be exhausted, fade away, faint, MBh.; Śāntiś.; Bhaṭṭ.; to be hard upon any one (acc.), MBh. iii, 13730 : Caus. glapayati | ग्लपयति | (-glāpayati | -ग्लापयति | See ava- | अव- |, pra- | प्र- |, vi- | वि- |; ep. also Ā. ˚te | ˚ते |, xiii, 4694; aor. 2. sg. ajiglapas | अजिग्लपस् |, Bhaṭṭ. xv, 18), to exhaust, tire, be hard upon, injure, cause to faint or perish, MBh.; Śak. iii, 14; Vikr.; VarBṛS.; Sāh.; (with manas | मनस् |) to make desponding, MBh. iii, v; (irreg. Pot. glapet | ग्लपेत् |) to become cast down or desponding, 1650.