ḍvf | ड्व्फ़् | Dvf
ḍvf | ड्व्फ़् | cl. 1. P. ḍva/rati | ड्व/रति | (Naigh. ii, 19; Dhātup. xxii, 41 ; perf. daḍvāra | दड्वार | Gr.; aor. aḍvārśīt | अड्वार्शीत् |, ib.; 3. pl. Ā. a/ḍūrśata | अ/डूर्शत |, RV.; Prec. ḍvfśīśwa | ड्व्फ़्शीश्wअ |, Bhaṭṭ.; ḍvariś˚ | ड्वरिश्˚ | Gr.; fut. ḍvariśyati | ड्वरिश्यति |, ḍvartā | ड्वर्ता |, ib.) to bend, cause to fall, hurt, injure, RV.; TS. : Caus. ḍvārayati | ड्वारयति | Gr.: Intens. dāḍvaryate | दाड्वर्यते |, Pāṇ. vii, 4, 30, Kāś. : Desid. duḍvūrśati | दुड्वूर्शति | and diḍvariśati | दिड्वरिशति |, Vop.
ḍvf | ड्व्फ़् | [cf. ḍūrv | डूर्व् |; Goth. dvals; Angl.S. dwellan; Engl. dull, dolt; Germ. toll.]
ḍvf | ड्व्फ़् | [cf. ḍūrv | डूर्व् |; Goth. dvals; Angl.S. dwellan; Engl. dull, dolt; Germ. toll.]