durmantrin | दुर्मन्त्रिन् | durmantrin

dur—man˚trin | दुर्—मन्˚त्रिन् | m. bad adviser or minister, Kathās. lxxii, 220

dur—man˚trin | दुर्—मन्˚त्रिन् | mfn. having bad ministers, Pañc. iii, 244.