druh | द्रुह् | druh
1. druh | द्रुह् | cl. 4. P. dru/hyati | द्रु/ह्यति | (ep. also Ā. ˚te | ˚ते |), Br.; MBh.; R. &c. (pf. dudro/ha | दुद्रो/ह |, RV., ˚hiṭa | ˚हिट |, AV.; aor. adruhat | अद्रुहत् |, Gr., Subj. 2. sg. druhas | द्रुहस् |, MBh., 3 pl. druhan | द्रुहन् | [with mā | मा |] RV.; 2. sg. adrukśas | अद्रुक्शस् |, AitBr.; fut. ḍrokśyati | ड्रोक्श्यति |, MaitrS., drohiśyati | द्रोहिश्यति |, Pāṇ. vii, 2, 45; drogḍā | द्रोग्डा |, droQā | द्रोQआ | or drohitā | द्रोहिता | Gr.; inf. drogḍavE | द्रोग्डव्E |, Kāṭh.; ind.p. drugḍvā | द्रुग्ड्वा |, drohitvā | द्रोहित्वा |, druhitvā | द्रुहित्वा |, Gr.; -druhya | -द्रुह्य |, MaitrS.) to hurt, seek to harm, be hostile to (dat.; rarely gen. [R. ii, 99, 23; Hit. ii, 121] loc. [BhP. iv, 2, 21] or acc. [Mn. ii, 144]); absol. to bear malice or hatred, MBh.; Hit.; to be a foe or rival, Kāvyād. ii, 61 : Caus. drohayati | द्रोहयति |: Desid. dudrohiśati | दुद्रोहिशति |, dudruh˚ | दुद्रुह्˚ | Gr.; dudrukśat | दुद्रुक्शत् |, Kāṭh. (cf. aBi- | अBइ- | and duḍrukśu | दुड्रुक्शु |).
druh | द्रुह् | [Orig. ḍruṅ | ड्रुङ् | ; cf. Zd. druj; Germ. triogan, trügen.]
2. dru/h | द्रु/ह् | mfn. (nom. ḍruk | ड्रुक् | or ḍruw | ड्रुw |, Pāṇ. viii, 2, 33; wrongly druk | द्रुक् |; cf. ni/drā- | नि/द्रा- |.) injuring, hurtful, hostile to (gen. or comp.), Mn.; MBh.; Pur.
dru/h | द्रु/ह् | m. f. injurer, foe, fiend, demon, RV.; Kāṭh.
dru/h | द्रु/ह् | f. injury, harm, offence, RV.; AV.
druh | द्रुह् | [cf. Zd. druj; Germ. gidrog, gethroc.]
druh | द्रुह् | [Orig. ḍruṅ | ड्रुङ् | ; cf. Zd. druj; Germ. triogan, trügen.]
2. dru/h | द्रु/ह् | mfn. (nom. ḍruk | ड्रुक् | or ḍruw | ड्रुw |, Pāṇ. viii, 2, 33; wrongly druk | द्रुक् |; cf. ni/drā- | नि/द्रा- |.) injuring, hurtful, hostile to (gen. or comp.), Mn.; MBh.; Pur.
dru/h | द्रु/ह् | m. f. injurer, foe, fiend, demon, RV.; Kāṭh.
dru/h | द्रु/ह् | f. injury, harm, offence, RV.; AV.
druh | द्रुह् | [cf. Zd. druj; Germ. gidrog, gethroc.]