devavarman | देववर्मन् | devavarman
deva—va/rman | देव—व/र्मन् | n. armour of the gods, AV.
deva—va/rman | देव—व/र्मन् | m. ‘having d˚ armour’, N. of a prince, VP.
of the author of the Tomara-vaṃśa (1350), Cat.
deva—va/rman | देव—व/र्मन् | m. ‘having d˚ armour’, N. of a prince, VP.
of the author of the Tomara-vaṃśa (1350), Cat.