devaṣarman | देवषर्मन् | devaSarman
deva—ṣarman | देव—षर्मन् | m. ‘having the g˚ as refuge’, N. of an old sage, MBh.
of an Arhat (author of the Vijñāna-kāya-śāstra), MWB. 419
of a minister of Jayāpīḍa (king of Kaśmīra), Rājat.; Kathās. &c.
of an Arhat (author of the Vijñāna-kāya-śāstra), MWB. 419
of a minister of Jayāpīḍa (king of Kaśmīra), Rājat.; Kathās. &c.