dāyāda | दायाद | dAyAda
dāyāda/ | दायाद/ | m. id. (with gen. or loc. of thing or ifc. Pāṇ. ii, 3, 37, vi, 2, 5), AV.; ŚBr.; Mn.; Yājñ.
a son or distant descendant or kinsman, MBh.; Pañc.
dāyāda/ | दायाद/ | f(A, I). heiress, daughter, AgP.
a son or distant descendant or kinsman, MBh.; Pañc.
dāyāda/ | दायाद/ | f(A, I). heiress, daughter, AgP.