ḍam | डम् | Dam
ḍam | डम् | or ḍmā | ड्मा | cl. 1. P. ḍa/mati | ड/मति | (Ā. ˚te | ˚ते |, Up.; MBh.; p. ḍmāntas | ड्मान्तस् | = ḍamantas | डमन्तस् |, BhP. x, 12, 7; perf. daḍmO | दड्म्O |, 3. pl. Ā. ˚mire | ˚मिरे |, MBh.; aor. aḍmāsīt | अड्मासीत् |, Kāv.; Prec. ḍmāyāt | ड्मायात् | or ḍmeyāt | ड्मेयात् | Gr.; fut. ḍamiśyati | डमिश्यति |, MBh.; ḍmāsyati | ड्मास्यति |, ḍmātā | ड्माता | Gr.; ind.p. -ḍmā/ya | -ड्मा/य |, Br.) to blow (either intrans. as wind [applied also to the bubbling Soma, RV. ix, 73] or trans. as, to blow a conch-shell or any wind instrument), RV. &c. &c.; to blow into (loc.), MBh. l, 813; to breathe out, exhale, RV. ii, 34, 1; MBh. xiv, 1732; to kindle a fire by blowing, RV. ii, 24, 7; MBh. ii, 2483; to melt or manufacture (metal) by blowing, RV. &c. &c.; to blow or cast away, MBh. v, 7209 : Pass. ḍamyate | डम्यते |, ep. also ˚ti | ˚ति |, ḍmāya/te | ड्माय/ते |, ˚ti | ˚ति | (ŚBr.; MBh.) to be blown &c.: Caus. ḍmāpayati | ड्मापयति |, MBh. (aor. adiḍmapat | अदिड्मपत् | Gr.; Pass. ḍmāpyate | ड्माप्यते |, MBh.) to cause to blow or melt; to consume by fire, reduce to cinder, MBh.; Suśr. : Desid. diḍmāsati | दिड्मासति | Gr.: Intens. deḍmīyate | देड्मीयते |, Pāṇ. vii, 4, 31; dāḍmāyate | दाड्मायते |, p. ˚yamāna | ˚यमान | being violently blown (conch-shell), BhP. i, 11, 2. [cf. Slav. dumo ‘smoke’]