can | चन् | can
1. can | चन् | cl. 1. ˚nati | ˚नति |, to sound, utter a sound, L.; to hurt, injure, Dhātup. xix, 41.
2. can | चन् | (cf. √ kan | कन् |), only aor. Subj. 2. du. caniśwa/m | चनिश्wअ/म् | ‘to delight in, be satisfied with (loc.)’, RV. vii, 70, 4; and 3. sg. ca/niśWat | च/निश्Wअत् | [jan˚ | जन्˚ |, SV.], ‘to satisfy, please’, RV. viii, 74, 11.
2. can | चन् | (cf. √ kan | कन् |), only aor. Subj. 2. du. caniśwa/m | चनिश्wअ/म् | ‘to delight in, be satisfied with (loc.)’, RV. vii, 70, 4; and 3. sg. ca/niśWat | च/निश्Wअत् | [jan˚ | जन्˚ |, SV.], ‘to satisfy, please’, RV. viii, 74, 11.