brahmaputrī | ब्रह्मपुत्री | brahmaputrI
brahma—putrī | ब्रह्म—पुत्री | (I), f. a kind of esculent root (= vārāhī | वाराही |), L.
‘Brahmā's daughter’, N. of the river Sarasvatī, L. (cf. -nadī | -नदी |).
‘Brahmā's daughter’, N. of the river Sarasvatī, L. (cf. -nadī | -नदी |).