brahmabanḍu | ब्रह्मबन्डु | brahmabanDu
brahma—banḍu | ब्रह्म—बन्डु | m. an unworthy or merely nominal Brāhman (Sāy. ‘a Brāhman who omits his Saṃdhyā devotions’), AitBr.; ChUp.; GṛŚrS. &c. (˚ḍū | ˚डू | f., Gaut.; Gobh.; ˚ḍu-tā | ˚डु-ता | f., MBh.; compar. and superl. ˚ḍū-tara | ˚डू-तर | or ˚ḍu-tara | ˚डु-तर |, ˚ḍū-tama | ˚डू-तम | or ˚ḍu-tama | ˚डु-तम |, Pāṇ. vi, 3, 44, Sch.)