amitraṅāta | अमित्रङात | amitraGAta
amitra—ṅāta | अमित्र—ङात | mfn. (Ved.) killing enemies, Pāṇ. vi, 2, 88, Sch.
amitra—ṅāta | अमित्र—ङात | m. (= Ἀμιτροχάτης) N. of Bindusāra (the son of Candragupta).
amitra—ṅāta | अमित्र—ङात | m. (= Ἀμιτροχάτης) N. of Bindusāra (the son of Candragupta).